Η λίστα αρ 5, έξι φανελάκια, έξι σώβρακα και έξι μαντήλια, αποτελούσε πάντοτε πρόβλημα για τους ερευνητές, εξαιτίας της απόλυτης έλλειψης καλτσών

9.21.2012

Ο γέρος - από αυτούς με τη σκατόφατσα, ξέρεις - στάθηκε επιδεικτικά μπροστά στη κοπέλα που μόλις είχε βρει θέση στο λεωφορείο, περιμένοντας προφανώς να σηκωθεί για να καθήσει εκείνος.


Μπλα μπλα μπλα, σεβασμός στους μεγαλύτερους, που κουράζονται κιόλας, έχουν εκείνο, έχουν τ'αλλο, δεν τους βασταν τα πόδια τους με λίγα λόγια και λοιπά. Αυτά μας έμαθαν, και περνά από γενιά σε γενιά ως ένδειξη καλών τρόπων.

Καλών τρόπων από τους άλλου
ς, γιατί από κάποιους ηλικιωμένους μόνο αυτό δεν βλέπεις. 


Και να σου πω κάτι? Δεν θα σηκωθώ για εκείνον που με κοιτά με ύφος χιλίων καρδιναλίων, επιτακτικά μόνο και μόνο επειδή είναι μεγαλύτερος σε ηλικία. Θα το κάνω αυτόματα μόλις δω ότι υπάρχει πρόβλημα, αλλά όχι σε εκείνον που δεν μπορεί ούτε τη μαγική λέξη να πει ("Παρακαλώ", για όσους δεν τη γνωρίζουν).

Και γενικά, τι θα γίνει με αυτή τη συμπεριφορά? Η ηλικία δεν θέτει αυτονόητο τον σεβασμό, όταν δεν προέρχεται από τον ίδιο τον ηλικιωμένο.

Κι αν το γενικεύσουμε κι άλλο, σεβασμός υπάρχει μόνο όταν υπάρχει αμοιβαία. Μαλάκες είμαστε?

7 comments:

  1. Έχεις ηθικό δίκαιο κι όχι το δίκαιο των χιλίων καρδιναλίων. Κατά τ' άλλα, διαβάζω πιστά το μπλογκ σου και υποψιάζομαι ότι σε ξέρω. Διστακτικά πάντα.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Σε ευχαριστώ - και για το σχόλιο και το ενδιαφέρον -, αν και νομίζω ότι απευθύνεσαι σε άλλον (όχι πως δεν θα ηταν κολακευτικο να υποψιαζεσαι ότι με ξέρεις!) .

      'Η μπορεί να ξέρεις όντως εμένα, πράγμα που θα ήταν πολύ ενδιαφέρον..

      Για να μην συνεχίσω να σε μπερδεύω ωστόσο, να σου πω ότι είμαστε δύο που γράφουμε εδώ.

      Καλή αναζήτηση και τύχη.

      Delete
    2. Δεν ξέρω αν ξέρω και ποιον ξέρω τώρα... Πάντως και να μην σε ξέρω, ή να ξέρω κάποιον και να μην ξέρω εσένα, ή να ξέρω εσένα και να μην ξέρω κάποιον άλλο, είναι σα να διαβάζω κάποιον παλιό καλό γνωστό... Όχι πάντα. Νομίζω πως αναφέρομαι στις πιο άγριες αναρτήσεις... Διστακτικά πάντα.

      Delete
    3. μ'αρέσει η απάντηση. και οι παλιοί καλοί γνωστοί.

      αρκεί να τους ξαναβρίσκεις.

      Υ.Γ : δοκίμασε να κάνεις τη διστακτικότητα (γενικά και μη) κάτι πιο βέβαιο, αξίζει .

      "There will be time, there will be time
      To prepare a face to meet the faces that you meet".

      Delete
    4. Θα συμφωνήσω με την συμβουλή για την διστακτικότητα.

      Ένα πράγμα που σιχαίνομαι στους ανθρώπους είναι αυτό. Ο δισταγμός.

      "You know, sometimes all you need is twenty seconds of insane courage. Just literally twenty seconds of just embarrassing bravery. And I promise you, something great will come of it."

      ...και οι παλιοί καλοί γνωστοί ξαναβρίσκονται

      Delete
  2. Πωπω, μη με κάνεις να ανοίξω το στόμα μου για τα παππουδογιαγέικα! Ίσα ίσα, από τη στιγμή που κουβαλάνε τα πολλά χρόνια πάνω τους, θα έπρεπε να είχαν και λίγη σοφία παραπάνω. Μπα... Αράζουν στο ότι είναι ηλικιωμένοι και όποιον πάρει το δρεπάνι.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Δεν έχω παρά να συμφωνήσω!

      Delete